Creación:
prácido.domingo

Interpretación:
Belén Bouzas
Diego M. Buceta
Fran Martínez

Iluminación:
Laura Iturralde

Fotografía:
Miguel Vidal
Ágle Sousa

Deseño gráfico:
Alba Troiteiro

Deseño web:
Berio Molina

Agradecementos:
Asociación Pedra do Lagarto,
Kombat RB,
A.B.P. Sport
,
Teatro Ensalle,
Can Cun Quinqué,
María Jesús Piñeiro,
AveLina Pérez,
Venan Rodríguez,
Fran Núñez,
Olga Cameselle,
Alfredo Rodríguez,
Diego Valeiras,
Helena Fredricksen.

Non hai que ser unha Casa – para ter Pantasmas –

Non é necesario ser unha Habitación –

Pois o Cerebro ten Pasadizos – ao marxe do

Espazo Material –

É máis seguro toparse a Medianoite

Cun Espíritu de fóra,

Que plantar cara ao que se leva dentro –

Ese Xélido Hóspede.

É máis seguro profanar as Lousas

Ao percorrer unha Abadía –

Que atoparse sen Armas a un mesmo –

En Lugar solitario –

O eu que vixía tralo eu –

Debería asustarnos moito máis –

Un Asasino oculto na nosa Casa

Non é tan terrorífico –

Toma o Corpo – un Revólver –

E pecha os Candados –

Ignorando a un espectro máis temible –

Ou Algo máis –

Poema 670

Poemas á morte, Emily Dickinson

Cía Prácido Domingo